Şiirsellik Hissi



Yarısı dolu bardağımı izler oldu masadaki köprü.

Pencereler, şiirlerin gücünden,

Odun rengindeki perdelerin yokuşları, köprüden,

Tavanda şekillenen onlarca atmosfer, sürüden,

Bense şiirin, şiir olarak doğmasından etkilendim.

Günün tüm sesleriyle irkilen kulaklarım,

Gözlerimle gördüğüm birkaç kıta.

Serenat gibi işlenen duygularla,

İlaveten kahveme gelen denizaltı yığınları.

Satırların içindeki tayeran kavgacı hayat.

Her gözlerimin dalışı denizaltı korumasında.

Sırılsıklam olmuşsa bardağım,

Sıçrayan dalgaların yüzündendir, kim bilir.


Her şiir kıtası, dünya kıtalarını gözletir.

Devrim yaratırsa bir küçük mısra,

Her şiirin başlığı kıtaların adını gizletir.

Odanın duvarları bilmece kartonpiyerleri.

Rüzgardan irkilen kapının gıcırdamasıyla,

Şiirselleştirdiğim düşlü göğü selamlıyorum.

Sokaklar ses kokuyor bu günlerde.

Şiir sesleri yüksek mihenk atmosfer yaratırken,

Suçüstü yakalanan her nesne,

Kafiyeli bölünüp,

Uyaklı boyanıyor keskinliğe. 


Yıllarımı yatırdığım yastığa vurdum başımı,

Öylesine düşünedurdum ki,

Şiirin gücündeki gerçekliğe anlam veremedim.

İçi geçmiş portakallar dahi havada uçuşuyorken,

Gördüğüm şeyin perdenin yontulmuş hâli olduğunu fark ettim.

Gökkuşağı bu akşam şiir eşliğinde yağıyor sokağa.

Her rengi bir yola,

Her yolu bin uzuvlara.

Görmekten korktuğum şeyin ışık olduğunu bilmiyorum.

Akşamların akşamlarına alışmışken,

Bir şiir olmasa ne hâlde olurdum, kim bilir?

-Efe Berke Saptar
26Apr
Kar
26Apr