Yaşayabilmek



Yaşayabilmek...

Ilık ve tatlı yaz akşamlarının hayaliyle.

Geçmişin acısını içine çekip derinden,

Ağlamalarını gülmelerine değişerek yaşayabilmek.

Yeniden başlayabilmek için yangınının küllerinin savruluşunu izlemek gerek önce.

Takılıp düştüğün taşları cebine atıp,

Hayallerinin temeline koyarak yaşayabilmek.

Çığlık atarak çıkarabilmek zehrini,

Acının, kederin, kaybedişin.

Ama ölmek gerek önce,

Anlamak için aldığın nefesin kıymetini.

Ama ölmek gerek önce,

Yapraklar dökülürken ölmek.

Çamurlu bir havada,

Sonra doğmak gerek.

Hasat mevsiminde,

Öldüklerini yaşamak için en temizinden havayı çekmek içine,

Bayılmak nefesi verirken mutluluktan.

Ama önce ölmek gerek.

Yaşayasıya...

-Gizem Yılmaz

26Apr
Kar
26Apr